Í dag varð enn eitt slysið á Reykjanesbrautinni. Að þessu sinni varð slysið með þeim hætti að bíl var ekið fram úr öðrum sem dró hjólhýsi á eftir sér. Taldi ökumaðurinn sig vera á þeim kafla þar sem Reykjanesbrautin er tvöföld í báðar áttir og gætti því ekki sérstaklega að umferð á móti. Hann mætti hins vegar fjórum mótorhjólamönnum. Tveimur þeirra tókst að víkja sér undan en hinir tveir féllu í götuna og slösuðust.
Hér er enn eitt slysið á mótorhjólamönnum sem verður í raun vegna lélegra merkinga við vegavinnu, en á eflaust eftir að tilheyra flokkinum mótorhjólaslys í skýrslum. Ástæðan hér er sú að ökumaður bílsins taldi sig vera á þeim kafla þar sem Reykjanesbrautin er tvöföld. Og hann var það. Hins vegar var umferð í báðar áttir öðru megin vegna vegaframkvæmda og því mætti hann mótorhjólunum. Vegna vegavinnu þurfa ökumenn stöðugt að vera að svissa á milli vinstri og hægri vegarhelminga, ýmist með umferð á móti eða ekki. Því er mjög auðvelt að ruglast á þessu.
Nú bjó ég í nokkur ár erlendis og hef því mikið ekið á þjóðvegum í Evrópu, og oft þar sem verið hefur vegavinna. Þar sem þurfti að hleypa umferð á móti inn á tvöfaldan veg þar sem akstursstefnur voru vanalegast aðskildar voru alltaf merkingar á milli þannig að ekki færi á milli mála að umferð væri á móti. Oft var umferðin aðskilin með múrblokkum en alltaf í það minnsta keilum og skiltum. Ekkert slíkt er á Reykjanesbrautinni og því auðvelt að misskilja aðstæður.
Það hefur þegar orðið eitt banaslys á Reykjanesbrautinni sem má að hluta til rekja til lélegra merkinga. Hversu mörg þurfa þau eiginlega að verða til þess að reglur og efirlit með merkingum vegna vegavinnu verði teknar til rækilegrar endurskoðunar?
Króm-Hjörturinn
(meðfylgjandi mynd var tekin vestur á fjörðum þar sem vegagerðarmenn voru með fyrirtaksmerkingu. Stóra upplýsta ör sem aðvaraði og leiðbeindi ökumönnum. Verktakarnir hérna í bænum mættu taka þá sér til fyrirmyndar.)