Portland í Oregon er mesta hjólaborg Ameríku og fylgir fast á hæla Kaupmannahafnar og Amsterdam. Þar hafa menn lagt 200 mílur af hjólastígum síðan árið 2000 til þess að auka öryggi hjólreiðafólks, en nú er hlutfall þeirra sem nota reiðhjól komið upp í 5%.
Til þess að auka öryggið enn frekar hafa yfirvöld í Portland ákveðið að mála malbikið grænt á hjólastígunum. Á umferðarþyngstu gatnamótunum hefur stöðvunarlínan fyrir bíla verið færð aftur um 3-4 metra og grænum kassa bætt við fyrir framan þar sem reiðhjólafólk getur stöðvað. Þetta er ekki hvað síst gert til þess að koma í veg fyrir að hjólreiðafólk sé keyrt niður í hægri beygju, sem er ein algengasta orsök árekstra reiðhjóla og bíla.
Gagnrýnisraddir hafa komið upp þar sem hinn græni litur er sagður skapa falskt öryggi og geti því í raun aukið slysahættu. Lítil reynsla er þó komin á það í Portland en í Danmörku hefur náðst mjög góður árangur með sérstökum akreinum fyrir reiðhjól og slysatíðni hlutfallslega lág þar, þrátt fyrir lélega notkun á hjálmum.
Sjálfur hef ég talsverða reynslu af að hjóla bæði í Reykjavík og Kaupmannahöfn og í mínum huga er ekki spurning að það er miklu öruggara að hjóla þar sem sérstakar akreinar eru fyrir reiðhjól. Magn hjólreiðafólks spilar þó að sjálfsögðu inn í þar sem ökumenn í Kaupmannahöfn eru vanir að umgangast reiðhjólafólk í umferðinni sem Reykvíkingar eru ekki.
Sú umræða hefur komið upp hér að setja upp sérstakar akreinar fyrir reiðhjól á ákveðnum leiðum og það væri áhugavert að heyra skoðanir fólks á því.
Hjörtur
Vefjakrot.is
(via Treehugger)

Sem maður sem fer allar sínar leiðir á hjóli þá líst mér ágætlega á þetta að sjálfsögðu.
Í dag eru það aðeins einstaka ofurhugar með stáltaugar og ekkert sérstaklega sterkan vilja til að lifa sem hjóla á götunum hér á Íslandi.
Ég bjó um tíma í Amsterdam þar sem hjólamenning er sú þróaðasta í heiminum og ég hugsaði með hryllingi til þess, þegar ég var að hjóla í skólann, að einhverstaðar í umferðinni gætu leynst Íslendingar á bílaleigubílum.
Mér finnst það reyndar með ólíkindum að það komi ekki reglulega fréttir af Íslendingum sem drepa hjólfreiðamenn erlendis. En maður myndi kannski ekki tala mikið um það ef það gerðist:)
Hjólreiðastígar og/eða sérstakar akreinar eru náttúrulega góð hugmynd. Vandamálið er einfaldlega PLÁSS. Hvernig eigum við t.d að koma upp hjólreiðarein á Snorragötunni?
Svo erum við með fínar gangstéttir á stóru brautunum eins og Miklubrautinni.
Posted by: Trausti | 18. júlí 2008 at 23:01
Ég er nýflutt hingað frá Kaupmannahöfn og hjóla enn, enda er brjálæðislega dýrt að keyra núorðið.
Leitt þykir mér þó að vera jafn ósýnileg hérna og ég virðist vera fyrir ökumönnum. Ökumenn beygja í veg fyrir mann eins og það sé sjálfsagt mál, jafnvel á göngubrautum. Og flestir munu stoppa á miðjum hjóla/göngustíg er þeir bíða eftir því að komast frá hliðarveg inn á aðalveg, og loka þannig leiðinni gjörsamlega fyrir hjólreiðafólki. Skil ekki málið að geta ekki beðið einum metra aftar svo hjólreiðafólk þurfi ekki að stoppa leið sína.
Ég sakna hjólamenningarinnar í Kaupmannahöfn mikið, þar sem maður finnur fyrir því að virðing sé borin fyrir hjólafólki á götunum, sem þörf er á er maður ferðast um á faratæki sem veitir ekki ytri vörn.
Ef samfélagið vill hvetja til hjólreiðanotkun, þá verður það að koma á móts við hjólreiðamenn í umferðinni. Það er auðvitað erfitt að skapa öðruvísi umferðarmenningu, það er eitthvað sem kæmi vonandi með tímanum. En að búa til sér hjólabrautir og sér hjólaumferðarljós, og sýna þannig að hjól eigi sér stað og rétt í umferðinni, held ég að myndi bæta ástandið mikið
Posted by: Krista | 18. júlí 2008 at 23:24
Það eru náttúrulega hjólreiðastígar út um alla borg, ég gat til dæmis hjólað alla leið úr Grafarvogi og niður að Hlemmi ca. þar sem ekki var um annað að velja en að hjóla á gangstéttum, því ekki ætlaði ég að hætta mér út á akrein.
Vandamálið er að þessir hjólastígar eru allir vandlega faldir milli garða og gróinna porta og illmögulegt nema þeim sem kunnir eru í hverfinu að vita hvar og hvert þeir liggja.
Mætti kannski kynna/merkja það betur?
Posted by: Ragnar Eiríksson | 25. júlí 2008 at 08:35